1
DZIEJE  SZKOŁY
4
     
     Pierwsza  szkoła  we  wsi  Jeżowe  została  założona  w  1856  roku  przez  ówczesnego  proboszcza  parafii  Walentego  Padowicza.  Była  to  prywatna  szkoła  jednoklasowa  i  mieściła  się  w  organistówce,  a  uczył  w  niej  organista.

     W  1872  roku  dzięki  staraniom  księdza  Padowicza  i  wójta  Sebastiana  Lesiczki,  mieszkańcy  Jeżowego  wybudowali  własnym  kosztem  pierwszy  drewniany  budynek  szkolny  o  jednej  sali  lekcyjnej  z  mieszkaniem  dla  nauczyciela.  Pierwszym  nauczycielem  w  tej  szkółce  był  Tomasz  Brzęś.  W  1875  roku  szkoła  ta  została  przekształcona  na  dwuklasową.  Kierownikiem  został  Stanisław  Krokosz,  a  nauczycielką  była  Kazimiera  Zbrojewska.
W  1892  roku  utworzono  szkołę  czteroklasową,  a  gmina  wybudowała  drugi  obok  pierwszego,  drewniany  budynek  o  dwóch  izbach  lekcyjnych.
      W  roku  1905  szkoła  miała  już  8  etatowych  nauczycieli,  zaś  jej  kierownikiem  był  Wilhelm  Drozdowski.
Jednak  trzy  izby  lekcyjne  nie  wystarczały  na  pomieszczenie  ciągle  rosnącej  liczby  uczniów.  Gmina  wynajmowała  na  ten  cel  izby  chłopskie,  a  wieś  uznała  potrzebę  wybudowania  nowego  obiektu  szkolnego.  Po  ciężkich  staraniach,  dzięki  pomocy  gminy i  Krajowego  Funduszu  Szkolnego  we  Lwowie,  w  sierpniu  1907  roku,  zaczęto  budowę  nowej,  murowanej  szkoły  o  sześciu  salach  lekcyjnych,  kancelarii  i  mieszkaniu  dla  kierownika  szkoły. Jesienią  1908  roku  odbyła  się  uroczystość  wmurowania  aktu  erekcyjnego,  a  w  sierpniu  1909  roku  budowę  zakończono  i  we  wrześniu   rozpoczęto  naukę. 
      Wybuch  I  wojny  światowej  przerwał  prowadzenie  normalnej  nauki  w  szkole.
Po  odzyskaniu  niepodległości  w  Jeżowem  szkoła  podstawowa  zaczęła  funkcjonować  jako  siedmioklasowa.
    W  roku  1924,  po  śmierci  kierownika  Drozdowskiego,  nowym  kierownikiem  szkoły  został  Rudolf  Baumberger,  który  pracował  w  Jeżowem  do  1946  roku.
     Ważnym wydarzeniem dla społeczności szkolnej było nadanie szkole imienia. W roku szkolnym 1928/29  szkoła otrzymała imię patrona – ks. Stanisława Staszica.

     W  okresie  międzywojennym  szkoła  w  Jeżowem  osiągnęła  wysoki  poziom  nauczania.  Kuratorium  Okręgu  Szkolnego  we  Lwowie  uznało  ją  za  szkołę  wzorcową  również  w  szerzeniu  i  pogłębianiu  oświaty  pozaszkolnej.  Dużo  młodzieży  we  wsi  ukończyło  wieczorowe  kursy  dokształcające. W szkole mieściła się  biblioteka  i  czytelnia.  Kierownik  szkoły  z  uczniami  klasy  VI  i  VII  prowadził  szkółkę  drzewek  owocowych,  które  rozdawał  bezpłatnie  mieszkańcom  wsi.
     Grono  nauczycielskie  współpracowało  z  istniejącymi  na  wsi  organizacjami  ludowymi.  Wykształceni  uczniowie,  absolwenci  z  Jeżowego,  podejmowali  dalszą  naukę  w  szkołach  średnich,   a   nawet   w   wyższych  w  Krakowie  i  Lwowie.

     Podczas  II  wojny  światowej  szkoła  w  Jeżowem  została  zajęta  na  kwatery  przechodzących  tędy  oddziałów  Wermachtu.  Nauka  dzieci  odbywała  się  w  wynajętych  izbach  chłopskich,  a  w  porze  letniej  w  chłopskich  stodołach.  Mimo  zakazu  okupanta w  szkole  realizowany  był  przedwrześniowy  program  nauczania.  Młodzież  uczyła  się  geografii,  historii  i  innych  niedozwolonych  przez  okupanta  przedmiotów.
     Po  okupacji  niemieckiej  naukę  w  szkole  rozpoczęto  1  września  1944  roku.
Po odejściu ze stanowiska kierownika szkoły Rudolfa Baumbergera jego następcą został w 1946 roku  Józef Zygmunt.
Od  1946  roku  następował  rozwój  szkoły.  W  wyniku  rozbudowy  budynku,  w  1950  roku,  było  w  nim  6  sal  lekcyjnych  i  3  mieszkania  dla  nauczycieli.  W  roku  1958  wybudowana  została  kotłownia  i  hydrofornia, uruchomiono centralne ogrzewanie.
     Kolejny  etap  rozbudowy  przypadł  na  lata  1963-1967,  kiedy  to  powstało  dodatkowych  5  sal  lekcyjnych,  świetlica,  kuchnia,  sala  gimnastyczna  oraz  została  przebudowana  kotłownia.
    Z dniem 1 września 1973 roku,  po  odejściu  na emeryturę  Józefa  Zygmunta, dyrektorem  szkoły  została  Krystyna Ziółkowska,  zaś 1 września 1978 roku stanowisko Gminnego Dyrektora Szkół objął Mieczysław Bazan.
    W roku szkolnym 1980/81 na Gminnego Dyrektora Szkół w Jeżowem powołany został Tadeusz Błażejczak.
W latach osiemdziesiątych została wykonana generalna modernizacja i rozbudowa szkoły. Utworzono trzecią kondygnację (II piętro), wykonano nową instalację elektryczną, wodno - kanalizacyjną, centralne ogrzewanie. Odnowiono korytarze szkolne i wyłożono je boazerią. Wykonano również nową elewację całego obiektu.

     1 czerwca 1990 r.  szkoła  otrzymała  prawo posiadania sztandaru.  Kurator Oświaty i Wychowania w  Tarnobrzegu wręczył również szkole akt potwierdzający prawo posiadania imienia Stanisława Staszica.
     Z dniem 1 września 1990 roku obowiązki dyrektora Szkoły Podstawowej przejęła Maria Romanek,  a  1 września 1997 roku dyrektorem szkoły została Aleksandra Olejarczyk.
   W  latach  dziewięćdziesiątych  zmodernizowany został blok żywieniowy, wykonano kapitalny remont sali gimnastycznej oraz na dwóch częściach obiektu w miejsce stropodachów położono nowe dachy. Zmieniono system centralnego ogrzewania z węglowego na gazowe. Wymieniono podłogi,  okna we wschodnim skrzydle budynku, drzwi wejściowe i zmodernizowano łazienki. Wykonano także przyszkolny parking, odwodnienie placu szkolnego  i  pokryto go w znacznej części kostką brukową.
      Od 2005 roku szkoła podstawowa posiada swoje logo.
      Rok 2008 przyniósł zmiany  w szkole. Od 1 września 2008 roku na bazie szkoły zaczęło funkcjonować Publiczne Przedszkole w Jeżowem. Kolejny etap  to  utworzenie Zespołu Szkół w Jeżowem Centrum składającego się z Publicznej Szkoły Podstawowej im. Stanisława Staszica  w Jeżowem Centrum i Publicznego Przedszkola w Jeżowem.
      1  września  2008 roku  stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół  objęła Katarzyna Sudoł.

W górę
Strona główna
6